Bu bölümde yazılan herşey tarafımdan yazılmıştır lütfen çalmayalım... Efsane Çocuk'un da dediği gibi TAKLİTLERİNDEN KAÇINALIM

SONSUZA....
Zaman bekletir beni, öğretir aşkını, sevgini. Günler yaşatır seninle en güzeli. Bekletir geleceği, sabretmeyi öğretir.
Çektiğim her nefes seni andırır. Seni yaşarım her an, her saniye. Yaşarım en acıyı, en mutluluğu en derinden.
Gördüğüm şeyler seni hatırlatır bana, seni andırır. Kalemimde sen, gökyüzünde sen, güneşimde sen, gecemde,
gündüzümde sen, her göz kırpışımda sen... Kalbimin enderininde.... yaşatır seni birşeyler bende yaşatır hayallerin
rüyalarımda sen...
Geçer günler, akar dakikalar saniyeler. Küçük bir fidan gibi büyür aşkın kalbimde, su versende vermesende sende sensizlikte.
Yaşatır seni bana düşünceler, özletir seni sen oluşun ve beklerim sonsuza kadar sabırla, sabırla, sabırla...
Ağaçtan dökülen kuru yaprak misali geçer günler. Geçmeye mahkumdurlar, geçmeye, acı vermeye mutlu etmeye...
Sen gelirsin aklıma kadere her dokunuşumda. Her yön vermek isteyişimde sen varsındır. Boşa değildir yaptıklarım,
uğraştıklarım.
Büyük gelmez aşkın bana asla, ağır gelmez. Çünkü gün gün büyür kalbim, büyür ve daha fazlasını ister senden
her daha fazlasını.
Gün gelir hissettirir bana en büyük sevinci, mutluluğu, heyecanı aşkın. Aslında her an hissettirmiştir ama gün gelirde
en büyüğünü hissettirir. o gün bayram olur bana, o gün mutluluk saçarım etrafa. Kalbim var gücüyle çarpar, çarpar, çarpar...
Ve en güzeli yaşatır aşkın bana, en gerçeği. Tam bitti derken yeniden alevleniverir aşkın, yeniden canlanıverir.
Bir kabus görürüm, haykırırım adını, fırlarım yerimden, soğuk terler boşalır vücudumdan, hızlı hızlı nefesler alırım, veririm.
Birde bakarım yanımdasın, bir oh çekerim derinden, uyuyorsun... Sarılırım sana tüm heyecanımla, mutluluğumla...
Bir yaprak daha dökülür son bahardaki ağacımızdan, bir yaprak daha ve bir yaprak daha...
Gün gelir uyanırım yine uykumdan. Yine soğuk terler boşalmıştır vücudumdan. Bu sefer gerçektir gördüklerim kabusumda
bu sefer gerçektir herşey yanımdasındır, yatağımda ama eksiktir birşeyler. Eksiktir hissederim ve bakarım sana, ölümün tüm
soğukluğu üzerindedir, korkarım...
Haykırırım, ağlarım, bağırırım umutsuzlukla, geri getirmek isterim , isterimde getiremem. Çaresizim ... Bu son yapraktır
ömründen, son yapraktır, seni kaybederim...
Bedenini, ruhunu kaybederim belki ama yaşar içimde aşkın , sevgin bir şey daha vardır, hasretin ve yaşarım karanlıklarda.
Yine bekelrim seni heyecanla , aşkınla beklerim. Bu sefer kesindr kavuşacağımız.
Sabah uyanırım, bomboş yatağım. Sağa bakarım, sola bakarım yoksundur. Hissettirir ölüm sensizliği bana, ağlarım...
yaşanmaz artık böyle, yaşayamam seni sensizlikte, Ağır gelir sevdan, taşıyamaz kalbim. An gelir kurşun olur aşkın, an gelir
öldürür beni, korkarım. Korkarımda, sen varsındır aslında dökülen bu son yaprakta, ölüm vardır...
Bir yanda ölümün derin acısı, bir yanda hasretin derin sancısı. Açarım gözlerimi bu kez sonsuzlukta. oturmuşsundur
deniz kenarında bir kayalıkta, öylece beni düşünüyorsundur iki damla göz yaşıyla. Sonra kaldırırsın kafanı, çevirip
güneşin doğduğu yere bakarsın, uzaktan biri geliyordur görürsün. Bu o dersin, beklediğim... Koşarsın, koşarım.
Ölümün, duyguların karşısına koyduğu o geçilmez duvarı beraber yıkarız. Önce ellerimiz kavuşur birbirine, sonra sarılırız
heyecanıyız... Kanatlanı veririz birden, uçarız o köprüden el ele gerçek sonsuzluğa, birlikte...
SENİNLE DOĞDUM
SENİNLE YAŞAMAK,
SENİNLE ÖLMEK İSTİYORUM !
TAMAMİYLE " Anıl YÜCEL ' e AİTTİR...
Hani ağlayacaksındır ya kendini zor tutuyorsundur, Boğazın düğümlenmiş gibidir nefes alamıyorsun..... Ben o günden bu yana her an öyleyim....
Bazen düğüm çözülüyor ve göz yaşlarıma hakim olamıyorum o an birşeyler hissediyorum... YALNIZLIK... Hani derler "yakın ama çok uzak" hani derler " boşuna bekleyişler"
Ama ben bekleyeceğim, kim bilebilirki yıllardır hayalini kurduğum o mutlu anlar, o yaşanamayacak kadar güzel olan düşünceler belki bir gün gerçekleşecek.... Belki bir gün en imkansızlar, en asla yaşanamayacaklar yaşanacak, sabrediyorum....
Eğer buluşmamız ölümden sonraysa..... ÖLÜMÜ SABIRSIZLIKLA BEKLİYORUM!!!
Seni hep ruyalarımda yaşadım, gerçek olan bize ağır geldi. Ölüm en büyük uyku, en gerçek ruyadır. B E N S E N İ Ö L Ü M D E Y A Ş A Y A C A Ğ I M !!!
SESSİZ KASIRGA
Kasırgalar kopar yüreğimde sessiz, sessiz,
Ağlarım görmezsin, haykırırım duymazsın.
Kasırgalar kopar yüreğimde sessiz, sessiz,
Kaderime boyun eğerim, bunu bilmezsin.
Çırpınmaktır tek kurtuluş yolum,
Kimseler bilmez ne haldeyim, nedir durum.
Kimseler anlamaz paramparça yüreğim,
Kasırgalar kopar orada sen bilmezsin.
Kasırgalar kopar yüreğimde sessiz, sessiz,
Buz gibi kalbim, tek başına çaresiz,
Kasırgalar kopar yüreğimde sessiz, sessiz
Onlar bile silemez adını DÜNYA ÇARESİZ!!!
Anıl Yücel...

BUDA BENDEN...
Adını sen koy...
Beni yaşatansın sen,
Yaşadığımı gösteren.
Duygularımsın sen,
Bana sevmeyi öğreten,
Acıyı, sevinci yaşatan...
Kaderimsin sen,
yaşamaya mahkum olduğum,
Sevmeye, sevilmeye boyun eğdiğim.
Gerçeklerimsin sen,
Bana hayatı öğreten,
Bir dünyanın ve aşkın olduğunu söyleten.
Rüyalarımsın sen,
Bana hayal kurmayı öğreten.
Umudumsun sen,
Bana geleceği gösteren.
Herşeyimsin sen,
Herşeyi sende yaşayacağım.
Sonumsun sen,
Ölümü senle tadacağım...
bu aşkıma gitsin...
Devamı gelecek, merak etmeyin dostlar....
Gülemiyorum....
Yine gün doğmuyor aşkım,
Sen yoksun yanımda,
kan ağlıyor yüreğim,
Gülemiyorum.
Duygularıma ne oldu bilemiyorum,
Küçük bir tebessüm suratımda,
Kan ağlıyor yüreğim
Ağlıyorum.
Güneşim seninle doğardı,
Artık doğmuyor anlıyormusun!
Gündüzlerimi arıyorum,
Kahretsin bulamıyorum.
Yine sni özlüyorum,
Anlıyormusun GÜLEMİYORUM!
Anıl YÜCEL
devamı gelecek...